Jean DieusaertÇeviri: Pelin Candemir
Herkese Merhaba!
Benim adım Jean, 30 yaşındayım, Fransa’da Lille’de oturuyorum. 14 yaşından beri hastayım. Genetik testle onaylanmadan önce ataksinin kesin olarak teşhis edilmesi zordu. Her ne olursa olsun, lise yıllarımı kocaman bir depresyona gömülmüş, bana ne olacağını bilmeden geçiriyordum..
Lise diplomamı elime aldığımda kısa süren bilgisayar eğitimini tercih ediyordum. İlk tedavi denemesinin zamanlarıydı, beni iyileştireceğini umuyor ve inanıyordum. Kendisi de ataksili olan David’le karşılaştığım zamanlardı da; bana savaşma isteği verdi ve şu anda olduğum adam olmama yardım etti...
Başımın üstünde hala bu Demokles kılıcı var ama artık geleceğimden korkmuyorum, küçük projeler yaparak günü gününe yaşıyorum. Hayat, özellikle de benimkisi kısa; her gününden yararlanmak gerek!
Dünyanın her köşesine yolculuklar yaptım: Kanada’ya, İrlanda’ya, Malezya’ya ya da daha az gelişmiş olan ülkelere: Hindistan, Mali, Birmanya, Uruguay...Bir sonraki Madagaskar olacak.
Afrikalı bir bilge bana bir gün “Hayatı öğrenmek istiyorsan git dağın öteki tarafını gör” dedi. Bunun üstüne söylenecek başka bir şey olamaz!
Hayatım çok farklı ve bir o kadar da zengin olduğu için onu yazmanın iyi olacağını düşündüm. İlk kitabım “Kendin Yazdığın Zaman Hayat Daha Güzel” başlığını taşıyor, başkaları da olacak...
Hayatım, yolculuklarım, kitabım, bütün bunlar bazı gazetecileri ilgilendirdi ve sonuçta bir çok defa Téléthon’da Tv yıldızı oldum.
Bir gün yolum Virginie’yle kesişti ve sonunda o benim eşim oldu. Misafirlerimizin hafızasında uzun süre kazılı kalacak muhteşem bir evlilik....
Anneliğe hazırlanırken gen testini yaptırdı. Bu bir formaliteydi, ama ne yazık ki kader onun “kötü” geni taşımasına karar vermişti. Böylece PGD’yle (Preimplantasyon Genetik Tanı) in vitro fertilizasyona yönlendik. Ama dışsal bir olay evliliğimizi bozdu ve bizi boşanmaya götürdü.
Uruguay’dan Elina’nın dediği gibi “Sanatçı yaşamı böyle!” Gen tedavisinden önce, eminim ki 9. kromozom çiftinin o ünlü geni dayanıklılık geniyle, hayatın imtihanlarına karşı ayakta kalma geniyle ikame ediliyor. Hastalığa karşı savaşmıyorum, çünkü bu sürekli bir başarısızlık olurdu; ama onunla birlikte yaşıyorum. Buradayım ve daha yaşayacak bir dolu şeyim var!
