BabelFAmily için tercüme: Emrecan Özeler

Herkese merhabalar,

Ben Andrei, 20 yaşındayım ve Romanya’da yaşıyorum.

Hayatımın ilk on yılı fena değildi, hatta harikaydı. Bir spor meraklısıydım, çok spor yapıyordum, dışarı çıkmayı ve doğanın güzelliğinin tadını çıkarmayı seviyordum.  Ancak anne ve babam denge ve koordinasyon sorunlarımı her zaman fark ediyorlardı.

On iki yaşında, sorunlarımı daha da kötüleştiren su çiçeği hastalığından sonra bazı doktorlara göründüm ve doğru teşhis konulmaksızın birçok tıbbi incelemeden geçtim.  Bana su çiçeğinin yol açtığı enfeksiyonun ardından iyileşme sürecinde olduğum söylendi.

BabelFAmily için çeviren: Çağrı Öztürk                        

Size kendimi tanıtmama lütfen izin verin: Benim adım Federico. Uzun yıllar önce, 1986’da doğdum. FA hastasıyım. Bunun ne demek olduğunu bilmiyorsanız… bana sormamanızı tercih ederim, çünkü nasıl anlatacağımı bilemiyorum. Hiçbir şey bilmemeyi, ya da sadece bilmesi gerekenleri bilmeyi tercih eden insanlardanım. Yani tek bildiğim Friedreich Ataksisi hastası olduğum, ve bundan da yakın zamanda kurtulabilecek olmadığım.
Uzun süre direndikten sonra 2005 yılında tekerlekli sandalye kullanmaya karar verdim. Bu kararı vermemin nedeni sarhoş gibi dolaşmaktan bıkmış olmamdı. Doğal olarak bu, benim için sıkıntılı bir süreç oldu. Ama bir travmaya dönüşmesine izin vermedim. Geçmişte kim olduğumu da, bu insan olarak yaşamımı sürdüreceğimi de biliyordum. Bu sayede insan içine bu şekilde çıkmaktan duyduğum korku zamanla kayboldu.
Bütün FA hastalarının bildiği gibi bütün bunlar zaman içinde yavaş yavaş gerçekleşti. Ama bu karar kritik bir dönüşümü temsil ediyor: kişi ya yaşamı pencereden seyretmeyi, karanlıklarda kalmayı seçebilir, ya da durumu kabullenmeyi veya göz ardı etmeyi. Burada doğru ya da yanlış bir seçim yoktur. Sadece kendimize uygun bir çözüm vardır.